میلاد سراینده ی بزرگ عدالت و شکوه عبودیت مبارک

 

 

 

زمان ، ماه رحمت بود و روزی از ایام روشنی و نور؛

مکان ، زمین برگزیده ی خداوند بود و خانه ی حرمت پروردگار؛

پدر ، بزرگ مردی از تبار ابراهیم بود و شریف قریش؛

و مادر سراپا فضیلت بود و پاکیزگی، که دردمندانه به کوی دوست قدم نهاد و خانه ازشوق دربرگرفتن نوزاد او شکاف برداشت

…. و امام مومنان و متقیان علی علیه السلام به دنیا آمد

نوزادی که نگاهش را از لوح محفوظ برگرفت و لبخندزنان به پیام آور راستی و درستی صلی الله علیه و آله وسلم دوخت و برایش آیه های قرآن نیامده را تلاوت کرد که :

قد افلح المومنون

و ما رستگار شدیم به پیروی او؛ او که وصی برحق رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم است و میزان شناخت حق از باطل و مومنان از کافران و منافقان

پس سربلندیم در تاریخ و شادیم به این سربلندی و می بالیم به این امام،

امامی که اولین نام است در اسلام،

امامی که پرشهامت ترین است در نبردها،

امامی که مظلوم ترین است پس از پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم

امامی که هنوز اشک جاریش در مصیبت بانوی بزرگ اسلام سلام الله علیها جوشش غربت خاندان وحی است،

امامی که حکومتش یک نه بزرگ  به هرچه بی عدالتی و حق کشی است،

و یک آری  به هرچه تعالی آفرین بشر است و کرامت بخش،

امامی که آزردن کوچکترین مخلوق را حتی در برابر به دست آوردن تمام ثروت ها نفی می کند،

امامی که برایش راستی و سلامت اولویت دارد نه خوشنود کردن بستگان و اشراف و قدرتمندان،

امامی که صاحبان فضیلت را مقدم می دارد نه مالکان زر و هیاهو پیشگان مدعی دیانت و فضل،

امامی که مردم را رعایایی بی شعور تلقی نمی کند بلکه آنان را یا برادران دینی حاکمان می داند یا شبیهان خویش در خلقت،

امامی که دل رحیم اش در تنهایی یتیمان افروخته بود و مشتاقانه به یاریشان می پرداخت و بی تکبر هیزم کشی یک بیوه زن را می پذیرفت.

آری او یک سلطان بود اما کسی رنگ سلطنت را بر او ندید،

یک پادشاه بود اما کسی روی غرور و تکبر و تبختر را در او مشاهده نکرد،

یک حاکم بود و بر سرزمین های پهناوری فرمان می راند اما هیچکس ذره ای حق کشی در او نیافت،

مردمان را بها می داد و فریبکاری آنان را بسیار زشت می شمرد.

.

.

.

او نه آنگونه بود که من بیان کردم،

اوآنگونه بود که پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم تعریف نمودند،

که ای علی ! من و تو پدران این امت هستیم،

ای علی ! اگر تو نبودی پس از من مومنان شناخته نمی شدند،

ای علی ! دوستی تو نشانه ی ایمان است و دشمنی ات دلیل نفاق،

ای علی ! تو باب شهر علم من هستی،

ای علی ! تو امیر مومنان هستی،

ای علی ! من و تو از یک ریشه و درختیم و دیگر مردمان از ریشه ای دیگر،

و ای علی ! پس از من تو والی و خلیفه ی خداوند بر مردم هستی .

.

.

.

عیدتان مبارک