عید فطر و اندوه اهل بیت علیهم السلام

هر سال با فرارسیدن عید فطر، مسلمانان به شکرانه ی یک ماه اطاعت خداوند، به شادی می پردازند. در هر شهری بنابه رسوم خاص اش، مراسمی برگزار می شود. روشن است که توفیق بازگشت به سوی خداوند و عبادت، جای خوشحالی نیز دارد. اما این مساله، جنبه ی دیگری هم دارد. حدیث تکان دهنده ای که می خوانید، آن روی سکه را نشان می دهد. در بسیاری از منابع معتبر روایی شیعه، از پنجمین پیشوای معصوم شیعیان، حضرت امام باقر صلوات الله و سلامه علیه نقل شده که به «عبدالله بن دینار» فرمودند:

ای عبدالله! در همه ی روزهای «قربان» و «فطر« که مسلمانان عید می گیرند، حزن و اندوه آل محمد علیهم السلام، تازه می شود. عبدالله پرسید: این اندوه به چه دلیل است؟ امام علیه السلام فرمودند: چون آل محمد علیهم السلام حق خود را در دست دیگران می بینند. (1)

قرن ها از روز شومی که بانیان سقیفه، حق اهل بیت رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم را غصب کردند، می گذرد. آیا با خود اندیشیده ایم که اگر آن وقایع شوم رخ نداده بود، اکنون اوضاع جهانی چگونه بود؟ اگر حکومت در دستان بندگان برگزیده ی الهی علیهم السلام، قرار می گرفت، برکات پروردگار از زمین و آسمان، روی می آورد و بشریت در سایه علم و عصمت آنان، به سعادت دنیا و آخرت دست می یافت…. و این دورنمایی است که تنها حسرت اش بر دل هایمان و آرزوی اش در قلوب مان مانده است.

نقل این حدیث، برای آن بود که در این عید و تمام اعیاد، افزون بر سپاس از درگاه خداوند متعال و شادی کردن، به یاد مظلومیت اهل بیت علیهم السلام نیز باشیم؛ نماز عیدمان را با زمزمه ی دعای فرج آل محمد علیهم السلام، زینت بخشیم که تنها تسلی بخش قلوب جریحه دار و مغموم اهل بیت علیهم السلام، ظهور حضرت صاحب العصر و الزمان عجل الله فرجه است.

 —————————————————————–

پی نوشت:

1- کافی، جلد 4، صفحه 169 ؛ من لا یحضره الفقیه، جلد 2، صفحه174 ؛ تهذیب الاحکام، جلد 3، صفحه 289