بیایید بیشتر بدانیم

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و العن اعدائهم اجمعین

---------------------------------------------
یاد عرفه، یاد شهادت است و غربت؛
یاد اشک است و عطش؛
یاد تنهایی ست و اسیری؛
یاد آوارگی ست و مظلومیت
یاد استواری سرور شهیدان است و خاندانش
همان ها که زیباترین نغمه های عبودیت را از مولایمان شنیدند، نه فقط عرفه ... که گودال قتلگاه نیز به گوش می شنید مناجات امام مظلوممان را، حتی وقتــی برسرنی سخن می گفت از او می گفت و کلام او را می سرود، آری مولایمــــان اباعبدالله است و پدر بندگان خدا؛
به خدا قسم بندگی خدا با وجود او سامان گرفت؛
به خدا سوگند عبودیت با عبادت او آبرو یافت؛
به خدا سوگند امام حسین فخر بندگی ست و افتخار بندگان خدا
اما یا حجةبن الحسن! می دانم که می شنوی نوای جدت را برفراز جبل الرحمة؛
می دانم که هر صبح و شام بر غربت او خون می گریی؛
می دانم که چون می نگری از عرفات تا کربلا در دامنه نگاه توست؛
اما تو که هر روز عادی حالی چنان داری، این روزها که عبادت جدت را می نگری و شاهد غریبانه ترین شهادتی چگونه روزگار می گذرانی...
برمن ببخش که چیزی جز وجودی پرگناه ندارم که تقدیم خاک پایت کنم.